[[{"content_id":55354,"content_number":0,"portal_id":31,"lang_id":"fa","content_title":"ای تو با قلبم صمیمی یا حسن \/ تو کریم بن کریمی یا حسن     داری از زهرا نشان یا مجتبی \/ مهربانی ، دل رحیمی یا حسن","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"1- نصیحت از سر اخلاص\r\n\r\nأَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ مَنْ نَصَحَ لِلَّهِ وَ أَخَذَ قَوْلَهُ دَلِیلًا هُدِیَ لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ&rlm; وَ وَفَّقَهُ اللَّهُ لِلرَّشَادِ وَ سَدَّدَهُ لِلْحُسْنَى فَإِنَّ جَارَ اللَّهِ آمِنٌ مَحْفُوظٌ وَ عَدُوَّهُ خَائِفٌ مَخْذُولٌ فَاحْتَرِسُوا مِنَ اللَّهِ بِکَثْرَةِ ِ الذِّکْر\r\n\r\nهان اى مردم! کسى که براى خدا نصیحت کند و کلام خدا را راهنماى خود گیرد، به راهى پایدار رهنمون شود و خداوند او را به رشد و هدایت موفّق سازد و به نیکویى استوار گرداند، زیرا پناهنده به خدا در امان و محفوظ است و دشمن خدا ترسان و بىیاور است و با ذکر بسیار خود را از [معصیت خداى] بپایید.\r\n\r\nتحف العقول ص 227\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n2- شناخت هدایت\r\n\r\n&laquo;وَ اعْلَمُوا عِلْمًا یقینًا أَنـَّکُمْ لَنْ تَعْرِفُوا التُّقى حَتّى تَعْرِفُوا صِفَةَ الْهُدى، وَ لَنْ تُمَسِّکُوا بِمیثاقِ الْکِتابِ حَتّى تَعْرِفُوا الَّذى نَبَذَهُ وَ لَنْ تَتْلُوَا الْکِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ حَتّى تَعْرِفُوا الَّذى حَرَّفَهُ، فَإِذا عَرَفْتُمْ ذلِکَ عَرَفْتُمُ الْبِدَعَ وَ التَّکَلُّفَ وَ رَأَیتُمْ الْفِرْیةَ عَلَى اللّهِ وَ التَّحْریفَ وَ رَأَیتُمْ کَیفَ یهْوى مَنْ یهْوى.&raquo;\r\n\r\nبه یقین بدانید که شما هرگز تقوا را نشناسید تا آن که صفت هدایت را بشناسید، و هرگز به پیمان قرآن تمسّک پیدا نمىکنید تا کسانى را که دورش انداختند بشناسید، و هرگز قرآن را چنان که شایسته تلاوت است تلاوت نمىکنید تا آنها را که تحریفش کردند بشناسید، هر گاه این را شناختید بدعتها و بر خود بستن ها را خواهید شناخت و دروغ بر خدا و تحریف را خواهید دانست و خواهید دید که آن که اهل هوى است چگونه سقوط خواهد کرد.\r\n\r\nتحف العقول ص 227\r\n\r\n\r\n3- فاصله میان حقّ و باطل\r\n\r\n&laquo;بَینَ الْحَقِّ وَ الْباطِلِ أَرْبَعُ أَصابِعَ، ما رَأَیتَ بِعَینَیکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیکَ باطِلاً کَثیرًا.&raquo;\r\n\r\nبین حقّ و باطل به اندازه چهار انگشت فاصله است، آنچه با چشمت بینى حقّ است و چه بسا با گوش خود سخن باطل بسیارى را بشنوى.\r\n\r\nتحف العقول ص 229\r\n\r\n\r\n4- آزادى و اختیار انسان\r\n\r\n&laquo;مَنْ أَحالَ الْمَعاصِىَ عَلَى اللّهِ فَقَدْ فَجَرَ، إِنَّ اللّهَ لَمْ یطَعْ مَکْرُوهًا وَ لَمْ یعْصَ مَغْلُوبًا وَ لَمْ یهْمِلِ الْعِبادَ سُدًى مِنَ الْمَمْلَکَةِ، بَلْ هُوَ الْمالِکُ لِما مَلَّکَهُمْ وَ القادِرُ عَلى ما عَلَیهِ أَقْدَرَهُمْ، بَلْ أَمَرَهُمْ تَخْییرًا وَ نَهاهُمْ تَحْذیرًا.&raquo;\r\n\r\nهر که گناهان را به خداوند نسبت دهد، به تحقیق، فاجر و نابکار است. خداوند به زور اطاعت نشود، و در نافرمانى مغلوب نگردد، او بندگان را مهمل و سرِخود در مملکت وجود رها نکرده، بلکه او مالک هر آنچه آنها را داده و قادر بر آنچه آنان را توانا کرده است مىباشد، آنان را فرمان داده تا به اختیار خودشان آن را بپذیرند و نهیشان نموده تا به اختیار خود بر حذر باشند.\r\n\r\nتحف العقول ص 231\r\n\r\n\r\n5- زهد و حلم و درستى\r\n\r\n&laquo; قیلَ لَهُ(علیه السلام) مَا الزُّهْدُ؟قالَ: أَلرَّغْبَةُ فِى التَّقْوى وَ الزَّهادَةُ فِى الدُّنْیا. قیل: فَمَا الْحِلْمُ؟ قالَ کَظْمُ الْغَیظِ وَ مَلْکُ النَّفْسِ. قیلَ مَا السَّدادُ؟ قالَ: دَفْعُ الْمُنْکَرِ بِالْمَعْرُوفِ.&raquo;\r\n\r\nاز حضرت امام حسن مجتبى(علیه السلام) پرسیده شد که زهد چیست؟فرمود: رغبت به تقوا و بىرغبتى در دنیا. سؤال شد حلم چیست؟ فرمود: فرو بردن خشم و تسلّط بر نفس. سؤال شد سداد و درستى چیست؟ فرمود: برطرف نمودن زشتى به وسیله خوبى.\r\n\r\nتحف العقول ص 225\r\n\r\n\r\n6- تقوا\r\n\r\n&laquo;أَلتَّقْوى بابُ کُلِّ تَوْبَة وَ رَأْسُ کُلِّ حِکْمَة وَ شَرَفُ کُلِّ عَمَل بِالتَّقْوى فازَ مَنْ فازَ مِنَ الْمُتَّقینَ.&raquo;\r\n\r\nتقوا و پرهیزکارى سرآغاز هر توبه اى، و سرّ هر حکمتى، و شرف و بزرگى هر عملى است، و هر که از با تقوایان کامیاب گشته به وسیله تقوا کامیاب شده است.\r\n\r\nتحف العقول ص 232\r\n\r\n\r\n7- خلیفه به حقّ\r\n\r\n&laquo;إِنَّمَا الْخَلیفَةُ مَنْ سارَ بِسیرَةِ رَسُولِ اللّهِ(صلى الله علیه وآله وسلم) وَ عَمِلَ بِطاعَةِ اللّهِ وَ لَعَمْرى إِنّا لاَعْلامُ الْهُدى وَ مَنارُ التُّقى.&raquo;\r\n\r\nخلافت فقط از آنِ کسى است که به روش رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم)برود، و به طاعتِ خدا عمل کند، و به جان خودم سوگند که ما اهل بیت نشانه هاى هدایت و جلوه هاى پرفروغ پرهیزگارى هستیم.\r\n\r\nتحف العقول ص 233\r\n\r\n\r\n8- حقیقت کرم و دنائت\r\n\r\n&nbsp;قِیلَ فَمَا الْکَرَمُ قَالَ الِابْتِدَاءُ بِالْعَطِیَّةِ قَبْلَ الْمَسْأَلَةِ وَ إِطْعَامُ الطَّعَامِ فِی الْمَحْلِ قِیلَ فَمَا الدَّنِیئَةُ قَالَ النَّظَرُ فِی الْیَسِیرِ وَ مَنْعُ الْحَقِیر\r\n\r\nاز امام مجتبى سؤال شد: کرم چیست؟فرمود: آغاز به بخشش نمودن پیش از درخواست نمودن و اطعام نمودن در وقت ضرورت و قحطى. سؤال شد: دنائت و پستى چیست؟ فرمود: کوچک بینى و دریغ از اندک.\r\n\r\nتحف العقول ص 225\r\n\r\n\r\n9- مشورت مایه رشد و هدایت\r\n\r\n&laquo;ما تَشاوَرَ قَوْمٌ إِلاّ هُدُوا إِلى رُشْدِهِمْ.&raquo;\r\n\r\nهیچ قومى با همدیگر مشورت نکنند، مگر آن که به رشد و کمالشان هدایت شوند.\r\n\r\nتحف العقول ص 233\r\n\r\n\r\n10- لئامت و پستى\r\n\r\n&laquo;أَللُّؤْمُ أَنْ لا تَشْکُرَ النِّعْمَةَ.&raquo;\r\n\r\nپستى آن است که شکر نعمت را نکنى.\r\n\r\nتحف العقول ص 233\r\n\r\n\r\n11- بدتر از ننگ و زبونى\r\n\r\n&laquo;أَلْعارُ أَهْوَنُ مِنَ النّارِ.&raquo;\r\n\r\n&nbsp;ننگ آسانتر از دوزخ است&rlm;\r\n\r\nتحف العقول ص 234\r\n\r\n\r\n12- رفیق شناسى\r\n\r\n&laquo;قالَ الْحَسَن(علیه السلام) لِبَعْضِ وُلْدِهِ: یا بُنَىَّ لا تُواخِ أَحَدًا حَتّى تَعْرِفَ مَوارِدَهُ وَ مَصادِرَهُ فَإِذَا اسْتَنْبطْتَ الْخُبْرَةَ وَ رَضیتَ الْعِشْرَةَ فَآخِهِ عَلى إِقالَةِ الْعَثْرَةِ وَ الْمُواساةِ فِى الْعُسْرَةِ.&raquo;\r\n\r\nامام حسن(علیه السلام) به یکى از فرزندانش فرمود: اى پسرم! با احدى برادرى مکن تا بدانى کجاها مى رود و کجاها مى آید، و چون از حالش خوب آگاه شدى و معاشرتش را پسندیدى با او برادرى کن به شرط این که معاشرت، بر اساس چشم پوشى از لغزش و همراهى در سختى باشد.\r\n\r\nتحف العقول ص 233\r\n\r\n\r\n13- کار با توکّل\r\n\r\n&laquo;لا تُجاهِدِ الطَّلَبَ جِهادَ الْغالِبِ وَ لا تَتَّکِلْ عَلَى الْقَدَرِ إِتَّکالَ المُسْتَسْلَمِ.&raquo;\r\n\r\nچون شخص پیروز در طلب مکوش، و چون انسان تسلیم شده به قَدَر اعتماد مکن [بلکه با تلاش پیگیر و اعتماد و توکّل به خداوند، کار کن].\r\n\r\nتحف العقول ص 233\r\n\r\n\r\n14- خویشاوند و بیگانه واقعى\r\n\r\n&laquo;أَلْقَریبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّةُ وَ إِنْ بَعُدَ نَسَبُهُ، وَ الْبَعیدُ مَنْ باعَدَتْهُ المَوَدَّةُ وَ إِنْ قَرُبَ نَسَبُهُ.&raquo;\r\n\r\nخـویشاونـد کسـى است کـه دوستـى و محبّت، او را نـزدیک کرده باشد و اگـر چـه نـژادش دور بـاشد.و بیـگانـه کسـى است کـه از دوستـى و محبّت به دور است و گرچه نژادش نزدیک باشد.\r\n\r\nکافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 643 ، ح 7 - تحف العقول ص 234\r\n\r\n\r\n15- اعتماد به مقدَّرات الهى\r\n\r\n&laquo;مَنِ اتَّکَلَ عَلى حُسْنِ الاْخْتِیارِ مِنَ اللّهِ لَهُ لَمْ یتَمَنَّ أَنـَّهُ فى غَیرِ الْحالِ الَّتى إِخْتارَهَا اللّهُ لَهُ.&raquo;\r\n\r\nهر که به نیک گزینى خداوند دلگرم باشد، آرزو نمىکند در وضعى جز آنچه خدا برایش برگزیده، باشد.\r\n\r\nتحف العقول ص 234\r\n\r\n\r\n16- آثار رفت و آمد در مسجد\r\n\r\n&laquo;مَنْ أَدامَ الاْخْتِلافَ إِلَى الْمَسْجِدِ أَصابَ إِحْدى ثَمان:آیةً مُحْکَمَةً وَ أَخًا مُسْتَفادًا وَ عِلْمًا مُسْتَطْرَفًا وَ رَحْمَةً مُنْتَظِرَةً وَ کَلِمَةً تَدُلُّهُ عَلَى الهُدى أَوْ تَرُدُّهُ عَنْ رَدًى وَ تَرْکَ الذُّنُوبِ حَیاءً أَوْ خَشْیةً.&raquo;\r\n\r\nهر که پیوسته به مسجد رود به یکى از این هشت فایده مى رسد:1ـ نشانه اى استوار (فهم آیات الهى)،2ـ دوستى قابل استفاده،3ـ دانشى تازه،4ـ رحمتى مورد انتظار،5ـ سخنى که به راه راستش کشد،6ـ یا سخنى که او را از پستى برهاند،7ـ و ترک گناهان به خاطر شرم از خدا،8ـ یا ترک گناهان به خاطر خوف از خدا.\r\n\r\nتحف العقول ص 235\r\n\r\n\r\n17- بهترین چشم و گوش و دل\r\n\r\n&laquo;إِنَّ أَبْصَرَ الأَبـْصارِ ما نَفَذَ فِى الخَیرِ مَذْهَبُهُ، وَ أَسْمَعُ الاْسـْماعِ ما وَعَى التَّذْکیرَ وَ انْتَفَعَ بِهِ، أَسْلَمُ الْقُلُوبِ ما طَهُرَ مِنَ الشُّبُهاتِ.&raquo;\r\n\r\nهمانا بیناترین دیده ها آن است که در طریق خیر نفوذ کند، و شنواترین گوشها آن است که پند و اندرز را در خود فرا گیرد و از آن سود برد، سالمترین دلها آن است که از شبهه ها پاک باشد.\r\n\r\nتحف العقول ص 235\r\n\r\n\r\n18- تزکیه در پرتو عبادت\r\n\r\n&laquo;إِنَّ مَنْ طَلَبَ الْعِبادَةَ تَزَکىّ لَها، إِذا أَضَرَّتِ النَّوافِلُ بِالْفَریضَةِ فَارْفَضُوها.&raquo;\r\n\r\nبه راستى هر که عبادت را به خاطر عبادت طلب کند خود را تزکیه نموده است. هر گاه مستحبّات به واجبات زیان رساند آن را ترک کنید.\r\n\r\nتحف العقول ص 236\r\n\r\n\r\n19- عاقل خیرخواه\r\n\r\n&laquo;لا یغُشُّ الْعاقِلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ.&raquo;\r\n\r\nعاقل و خردمند به کسى که از او نصیحت و اندرز خواهد، خیانت نکند.\r\n\r\nتحف العقول ص 236\r\n\r\n\r\n20- ارزش دادن به آثار عبادت\r\n\r\n&laquo;إِذا لَقِىَ أَحَدُکُمْ أَخاهُ فَلْیقَبِّلْ مَوْضِعَ النُّورِ مِنْ جَبْهَتِهِ.&raquo;\r\n\r\nهر گاه یکى از شما برادر خود را ملاقات کند، باید که محلّ نور پیشانى (یعنى محلّ سجده) او را ببوسد.\r\n\r\nتحف العقول ص 236\r\n\r\n\r\n21- امید و پشتکار\r\n\r\n&laquo;وَ اعْمَلْ لِدُنْیاکَ کَأَنـَّکَ تَعیشُ أَبَدًا، وَ اعْمَلْ لاِخِرَتِکَ کَأَنـَّکَ تَمُوتُ غَدًا، وَ إِذا أَرَدْتَ عِزًّا بِلا عَشیرَة، وَ هَیبَةً بِلا سُلْطان فَاخْرُجْ مِنْ ذُلِّ مَعْصِیةِ اللّهِ إِلى عِزِّ طاعَةِ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.&raquo;\r\n\r\nبراى دنیایت چنان کار کن که گویا همیشه زندگى مىکنى، و براى آخرتت به گونه اى کارکن که گویا فردا خواهى مُرد، و اگر عزّتى بدون بستگان و شکوهى بدون سلطنت خواهى، از معصیت و نافرمانى خدا به طاعت و فرمانبرى خداوند عزّوجلَّ درآى.\r\n\r\nبحار الانوار(ط-بیروت) ج 44 ، ص 139\r\n\r\n\r\n22- پرهیز از تملّق و بدگویى\r\n\r\n&laquo;قالَ(علیه السلام) لِرّجُل : إِیاکَ أَنْ تَمْدَحَنِى فَأَنـَا أَعْلَمُ بِنَفْسِى مِنْکَ أَوْتُکَذِّبَنِى فَإِنَّهُ لا رَأْىَ لِمَکْذُوب أَوْ تَغْتابَ عِنْدِى أَحَدًا.&raquo;\r\n\r\nامام به شخصى فرمود : مبادا مرا ستایش کنى، زیرا من خود را بهتر مى شناسم، یا مرا دروغگو شمارى، زیرا دروغگو اندیشه و عقیده [ثابتى] ندارد، یا کسى را نزد من بدگویى نمایى.\r\n\r\nتحف العقول ص 236\r\n\r\n\r\n23- عوامل هلاکت آدمى\r\n\r\nهَلاکُ النّاسِ فى ثَلاث: أَلْکِبْرُ، أَلْحِرْصُ، أَلْحَسَدُ.\r\n\r\n&nbsp;فَالْکِبْرُ هَلَاکُ الدِّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلِیسُ\r\n\r\n&nbsp;وَ الْحِرْصُ عَدُوُّ النَّفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّةِ\r\n\r\nوَ الْحَسَدُ رَائِدُ السُّوءِ وَ مِنْهُ قَتَلَ قَابِیلُ هَابِیلَ.\r\n\r\nهلاکت و نابودى مردم در سه چیز است:کبر، حرص، حسد.\r\n\r\nتکبّر که به سبب آن دین از بین مى رود و به واسطه آن، ابلیس، مورد لعنت قرار گرفت.\r\n\r\nحرص که دشمن جان آدمى است وبه واسطه آن آدم از بهشت خارج شد.\r\n\r\nحسد که سررشته بدى است و به واسطه آن قابیل، هابیل را کشت.\r\n\r\nبحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111\r\n\r\n\r\n24- تقوا و تفکّر\r\n\r\n&laquo;أُوصیکُمْ بِتَقْوَى اللّهِ وَ إِدامَةُ التَّفَکُّرِ فَإِنَّ التَّفَکُّرَ أَبُو کُلِّ خَیر وَ أُمُّهُ.&raquo;\r\n\r\nشما را به پرهیزگارى و ترس از خدا و ادامه تفکّر و اندیشه سفارش مى کنم، زیرا که تفکّر و اندیشه، پدر و مادر تمام خیرات است.\r\n\r\nمجموعه ورام ج 1 ، ص 52\r\n\r\n\r\n25- همراهى با مردم\r\n\r\n&laquo;صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحِبُّ أَنْ یصاحِبُوکَ.&raquo;\r\n\r\nچنان با مردم مصاحبت داشته باش که خود دوست دارى به همان گونه با تو مصاحبت کنند.\r\n\r\n&nbsp;نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 79\r\n\r\n\r\n26- نقش عقل، همّت و دین\r\n\r\n&laquo;لا أَدَبَ لِمَنْ لا عَقْلَ لَهُ، وَ لا مُرُوَّةَ لِمَنْ لاهِمَّةَ لَهُ، وَ لا حَیاءَ لِمَنْ لا دینَ لَهُ.&raquo;\r\n\r\nکسى که عقل ندارد، ادب ندارد و کسى که همّت ندارد، جوانمردى ندارد و کسى که دین ندارد، حیا ندارد.\r\n\r\nبحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6\r\n\r\n\r\n27- تعلیم و تعلّم\r\n\r\n&laquo;عَلِّمِ النّاسَ عِلْمَکَ وَ تَعَلَّمْ عِلْمَ غَیرِکَ.&raquo;\r\n\r\nمردم را با دانشت، دانش بیاموز و خود نیز دانش دیگران را فراگیر.\r\n\r\nبحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6\r\n\r\n\r\n28- روى آوردن به چه کسى؟\r\n\r\n&nbsp; لَا تَأْتِ رَجُلًا إِلَّا أَنْ تَرْجُوَ نَوَالَهُ وَ تَخَافَ یَدَهُ أَوْ یَسْتَفِیدَ مِنْ عِلْمِهِ أَوْ تَرْجُوَ بَرَکَةَ دُعَائِهِ أَوْ تَصِلَ رَحِماً بَیْنَکَ وَ بَیْنَه&rlm;\r\n\r\nنزد کسى مرو، مگر آن که به بخشش او امیدوار، یا از قدرتش بیمناک، یا از دانشش بهره مند، یا به برکت و دعایش امیدوار باشى، یا آن که بین تو و او پیوند خویشاوندى اى باشد.\r\n\r\nبحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6\r\n\r\n\r\n29- عقل و جهل\r\n\r\n&laquo;لا غِنى أَکْبَرُ مِنَ الْعَقْلِ وَ لا فَقْرَ مِثْلُ الْجَهْلِ وَ لا وَحْشَةَ أَشَدُّ مِنَ الْعُجْبِ، وَ لا عَیشَ أَلَذُّ مِنْ حُسْنِ الْخُلْقِ.&raquo;\r\n\r\nهیچ بى نیازى اى بزرگتر از عقل و هیچ فقرى مانند جهل و هیچ وحشتى سخت تر از خودپسندى و هیچ عیشى لذّت بخشتر از خوش اخلاقى نیست.\r\n\r\nبحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6\r\n\r\n\r\n30- على(علیه السلام)، دروازه ایمان\r\n\r\n&laquo;إِنَّ عَلِیا بابٌ مَنْ دَخَلَهُ کانَ مُؤْمِنًا وَ مَنْ خَرَجَ مِنْهُ کانَ کافِرًا.&raquo;\r\n\r\nعلى(علیه السلام) دروازه ایمان است، هر که داخل آن شد مؤمن و هر که خارج از آن شد کافر است.\r\n\r\nریاض الابرار&nbsp; ج 1 ، ص 115\r\n\r\n\r\n31- حقّ اهل بیت\r\n\r\nوَ الَّذِی بَعَثَ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِالْحَقِّ نَبِیّاً لَا یَنْقُصُ أَحَدٌ مِنْ حَقِّنَا إِلَّا نَقَصَهُ اللَّهُ مِنْ عَمَلِه&rlm;\r\n\r\nقسم به خدایى که محمّد(صلى الله علیه وآله وسلم) را به حقّ برانگیخت، هیچ کس از حقّ ما اهل بیت چیزى را کم نکند، مگر آن که خداوند از عملش چیزى را کم گرداند.\r\n\r\n&nbsp;نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 73\r\n\r\n\r\n32- نیکى و پرسش؟\r\n\r\n&nbsp;التَّبَرُّعُ بِالْمَعْرُوفِ، وَ الْإِعْطَاءُ قَبْلَ السُّؤَالِ، مِنْ أَکْبَرِ السُّؤْدَد\r\n\r\nآغاز نمودن به نیکى و بذل و بخشش، پیش از درخواست نمودن، از بزرگترین شرافتها و بزرگى هاست.\r\n\r\n&nbsp;نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 71\r\n\r\n\r\n33- دعاى مستجاب\r\n\r\n&laquo;أَنـَا الضّامِنُ لِمَنْ لَمْ یهْجِسْ فى قَلْبِهِ إِلاَّ الرِّضا أَنْ یدْعُوَ اللّهَ فَیسْتَجابُ لَهُ.&raquo;\r\n\r\nکسى که در قلبش جز رضا و خشنودى خدا خطور نکند، چون خدا را بخواند، من ضامن اجابت دعاى او هستم.\r\n\r\nکافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 62 ، ح 11\r\n\r\n\r\n34- عبادت و پرستش\r\n\r\n&laquo;مَنْ عَبَدَ اللّهَ عَبَّدَ اللّهُ لَهُ کُلَّ شَىْء.&raquo;\r\n\r\nکسى که خدا را اطاعت و عبادت کند، خداوند همه چیز را مطیع او گرداند.\r\n\r\nمجموعه ورام ج 2 ، ص 108","content_html":"<p>1- نصیحت از سر اخلاص<\/p>\n\n<p>أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ مَنْ نَصَحَ لِلَّهِ وَ أَخَذَ قَوْلَهُ دَلِیلًا هُدِیَ لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ‏ وَ وَفَّقَهُ اللَّهُ لِلرَّشَادِ وَ سَدَّدَهُ لِلْحُسْنَى فَإِنَّ جَارَ اللَّهِ آمِنٌ مَحْفُوظٌ وَ عَدُوَّهُ خَائِفٌ مَخْذُولٌ فَاحْتَرِسُوا مِنَ اللَّهِ بِکَثْرَةِ ِ الذِّکْر<\/p>\n\n<p>هان اى مردم! کسى که براى خدا نصیحت کند و کلام خدا را راهنماى خود گیرد، به راهى پایدار رهنمون شود و خداوند او را به رشد و هدایت موفّق سازد و به نیکویى استوار گرداند، زیرا پناهنده به خدا در امان و محفوظ است و دشمن خدا ترسان و بىیاور است و با ذکر بسیار خود را از [معصیت خداى] بپایید.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 227<\/p>\n\n<hr \/><p> <\/p>\n\n<p>2- شناخت هدایت<\/p>\n\n<p>«وَ اعْلَمُوا عِلْمًا یقینًا أَنـَّکُمْ لَنْ تَعْرِفُوا التُّقى حَتّى تَعْرِفُوا صِفَةَ الْهُدى، وَ لَنْ تُمَسِّکُوا بِمیثاقِ الْکِتابِ حَتّى تَعْرِفُوا الَّذى نَبَذَهُ وَ لَنْ تَتْلُوَا الْکِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ حَتّى تَعْرِفُوا الَّذى حَرَّفَهُ، فَإِذا عَرَفْتُمْ ذلِکَ عَرَفْتُمُ الْبِدَعَ وَ التَّکَلُّفَ وَ رَأَیتُمْ الْفِرْیةَ عَلَى اللّهِ وَ التَّحْریفَ وَ رَأَیتُمْ کَیفَ یهْوى مَنْ یهْوى.»<\/p>\n\n<p>به یقین بدانید که شما هرگز تقوا را نشناسید تا آن که صفت هدایت را بشناسید، و هرگز به پیمان قرآن تمسّک پیدا نمىکنید تا کسانى را که دورش انداختند بشناسید، و هرگز قرآن را چنان که شایسته تلاوت است تلاوت نمىکنید تا آنها را که تحریفش کردند بشناسید، هر گاه این را شناختید بدعتها و بر خود بستن ها را خواهید شناخت و دروغ بر خدا و تحریف را خواهید دانست و خواهید دید که آن که اهل هوى است چگونه سقوط خواهد کرد.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 227<\/p>\n\n<hr \/><p>3- فاصله میان حقّ و باطل<\/p>\n\n<p>«بَینَ الْحَقِّ وَ الْباطِلِ أَرْبَعُ أَصابِعَ، ما رَأَیتَ بِعَینَیکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیکَ باطِلاً کَثیرًا.»<\/p>\n\n<p>بین حقّ و باطل به اندازه چهار انگشت فاصله است، آنچه با چشمت بینى حقّ است و چه بسا با گوش خود سخن باطل بسیارى را بشنوى.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 229<\/p>\n\n<hr \/><p>4- آزادى و اختیار انسان<\/p>\n\n<p>«مَنْ أَحالَ الْمَعاصِىَ عَلَى اللّهِ فَقَدْ فَجَرَ، إِنَّ اللّهَ لَمْ یطَعْ مَکْرُوهًا وَ لَمْ یعْصَ مَغْلُوبًا وَ لَمْ یهْمِلِ الْعِبادَ سُدًى مِنَ الْمَمْلَکَةِ، بَلْ هُوَ الْمالِکُ لِما مَلَّکَهُمْ وَ القادِرُ عَلى ما عَلَیهِ أَقْدَرَهُمْ، بَلْ أَمَرَهُمْ تَخْییرًا وَ نَهاهُمْ تَحْذیرًا.»<\/p>\n\n<p>هر که گناهان را به خداوند نسبت دهد، به تحقیق، فاجر و نابکار است. خداوند به زور اطاعت نشود، و در نافرمانى مغلوب نگردد، او بندگان را مهمل و سرِخود در مملکت وجود رها نکرده، بلکه او مالک هر آنچه آنها را داده و قادر بر آنچه آنان را توانا کرده است مىباشد، آنان را فرمان داده تا به اختیار خودشان آن را بپذیرند و نهیشان نموده تا به اختیار خود بر حذر باشند.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 231<\/p>\n\n<hr \/><p>5- زهد و حلم و درستى<\/p>\n\n<p>« قیلَ لَهُ(علیه السلام) مَا الزُّهْدُ؟قالَ: أَلرَّغْبَةُ فِى التَّقْوى وَ الزَّهادَةُ فِى الدُّنْیا. قیل: فَمَا الْحِلْمُ؟ قالَ کَظْمُ الْغَیظِ وَ مَلْکُ النَّفْسِ. قیلَ مَا السَّدادُ؟ قالَ: دَفْعُ الْمُنْکَرِ بِالْمَعْرُوفِ.»<\/p>\n\n<p>از حضرت امام حسن مجتبى(علیه السلام) پرسیده شد که زهد چیست؟فرمود: رغبت به تقوا و بىرغبتى در دنیا. سؤال شد حلم چیست؟ فرمود: فرو بردن خشم و تسلّط بر نفس. سؤال شد سداد و درستى چیست؟ فرمود: برطرف نمودن زشتى به وسیله خوبى.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 225<\/p>\n\n<hr \/><p>6- تقوا<\/p>\n\n<p>«أَلتَّقْوى بابُ کُلِّ تَوْبَة وَ رَأْسُ کُلِّ حِکْمَة وَ شَرَفُ کُلِّ عَمَل بِالتَّقْوى فازَ مَنْ فازَ مِنَ الْمُتَّقینَ.»<\/p>\n\n<p>تقوا و پرهیزکارى سرآغاز هر توبه اى، و سرّ هر حکمتى، و شرف و بزرگى هر عملى است، و هر که از با تقوایان کامیاب گشته به وسیله تقوا کامیاب شده است.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 232<\/p>\n\n<hr \/><p>7- خلیفه به حقّ<\/p>\n\n<p>«إِنَّمَا الْخَلیفَةُ مَنْ سارَ بِسیرَةِ رَسُولِ اللّهِ(صلى الله علیه وآله وسلم) وَ عَمِلَ بِطاعَةِ اللّهِ وَ لَعَمْرى إِنّا لاَعْلامُ الْهُدى وَ مَنارُ التُّقى.»<\/p>\n\n<p>خلافت فقط از آنِ کسى است که به روش رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم)برود، و به طاعتِ خدا عمل کند، و به جان خودم سوگند که ما اهل بیت نشانه هاى هدایت و جلوه هاى پرفروغ پرهیزگارى هستیم.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 233<\/p>\n\n<hr \/><p>8- حقیقت کرم و دنائت<\/p>\n\n<p> قِیلَ فَمَا الْکَرَمُ قَالَ الِابْتِدَاءُ بِالْعَطِیَّةِ قَبْلَ الْمَسْأَلَةِ وَ إِطْعَامُ الطَّعَامِ فِی الْمَحْلِ قِیلَ فَمَا الدَّنِیئَةُ قَالَ النَّظَرُ فِی الْیَسِیرِ وَ مَنْعُ الْحَقِیر<\/p>\n\n<p>از امام مجتبى سؤال شد: کرم چیست؟فرمود: آغاز به بخشش نمودن پیش از درخواست نمودن و اطعام نمودن در وقت ضرورت و قحطى. سؤال شد: دنائت و پستى چیست؟ فرمود: کوچک بینى و دریغ از اندک.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 225<\/p>\n\n<hr \/><p>9- مشورت مایه رشد و هدایت<\/p>\n\n<p>«ما تَشاوَرَ قَوْمٌ إِلاّ هُدُوا إِلى رُشْدِهِمْ.»<\/p>\n\n<p>هیچ قومى با همدیگر مشورت نکنند، مگر آن که به رشد و کمالشان هدایت شوند.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 233<\/p>\n\n<hr \/><p>10- لئامت و پستى<\/p>\n\n<p>«أَللُّؤْمُ أَنْ لا تَشْکُرَ النِّعْمَةَ.»<\/p>\n\n<p>پستى آن است که شکر نعمت را نکنى.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 233<\/p>\n\n<hr \/><p>11- بدتر از ننگ و زبونى<\/p>\n\n<p>«أَلْعارُ أَهْوَنُ مِنَ النّارِ.»<\/p>\n\n<p> ننگ آسانتر از دوزخ است‏<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 234<\/p>\n\n<hr \/><p>12- رفیق شناسى<\/p>\n\n<p>«قالَ الْحَسَن(علیه السلام) لِبَعْضِ وُلْدِهِ: یا بُنَىَّ لا تُواخِ أَحَدًا حَتّى تَعْرِفَ مَوارِدَهُ وَ مَصادِرَهُ فَإِذَا اسْتَنْبطْتَ الْخُبْرَةَ وَ رَضیتَ الْعِشْرَةَ فَآخِهِ عَلى إِقالَةِ الْعَثْرَةِ وَ الْمُواساةِ فِى الْعُسْرَةِ.»<\/p>\n\n<p>امام حسن(علیه السلام) به یکى از فرزندانش فرمود: اى پسرم! با احدى برادرى مکن تا بدانى کجاها مى رود و کجاها مى آید، و چون از حالش خوب آگاه شدى و معاشرتش را پسندیدى با او برادرى کن به شرط این که معاشرت، بر اساس چشم پوشى از لغزش و همراهى در سختى باشد.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 233<\/p>\n\n<hr \/><p>13- کار با توکّل<\/p>\n\n<p>«لا تُجاهِدِ الطَّلَبَ جِهادَ الْغالِبِ وَ لا تَتَّکِلْ عَلَى الْقَدَرِ إِتَّکالَ المُسْتَسْلَمِ.»<\/p>\n\n<p>چون شخص پیروز در طلب مکوش، و چون انسان تسلیم شده به قَدَر اعتماد مکن [بلکه با تلاش پیگیر و اعتماد و توکّل به خداوند، کار کن].<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 233<\/p>\n\n<hr \/><p>14- خویشاوند و بیگانه واقعى<\/p>\n\n<p>«أَلْقَریبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّةُ وَ إِنْ بَعُدَ نَسَبُهُ، وَ الْبَعیدُ مَنْ باعَدَتْهُ المَوَدَّةُ وَ إِنْ قَرُبَ نَسَبُهُ.»<\/p>\n\n<p>خـویشاونـد کسـى است کـه دوستـى و محبّت، او را نـزدیک کرده باشد و اگـر چـه نـژادش دور بـاشد.و بیـگانـه کسـى است کـه از دوستـى و محبّت به دور است و گرچه نژادش نزدیک باشد.<\/p>\n\n<p>کافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 643 ، ح 7 - تحف العقول ص 234<\/p>\n\n<hr \/><p>15- اعتماد به مقدَّرات الهى<\/p>\n\n<p>«مَنِ اتَّکَلَ عَلى حُسْنِ الاْخْتِیارِ مِنَ اللّهِ لَهُ لَمْ یتَمَنَّ أَنـَّهُ فى غَیرِ الْحالِ الَّتى إِخْتارَهَا اللّهُ لَهُ.»<\/p>\n\n<p>هر که به نیک گزینى خداوند دلگرم باشد، آرزو نمىکند در وضعى جز آنچه خدا برایش برگزیده، باشد.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 234<\/p>\n\n<hr \/><p>16- آثار رفت و آمد در مسجد<\/p>\n\n<p>«مَنْ أَدامَ الاْخْتِلافَ إِلَى الْمَسْجِدِ أَصابَ إِحْدى ثَمان:آیةً مُحْکَمَةً وَ أَخًا مُسْتَفادًا وَ عِلْمًا مُسْتَطْرَفًا وَ رَحْمَةً مُنْتَظِرَةً وَ کَلِمَةً تَدُلُّهُ عَلَى الهُدى أَوْ تَرُدُّهُ عَنْ رَدًى وَ تَرْکَ الذُّنُوبِ حَیاءً أَوْ خَشْیةً.»<\/p>\n\n<p>هر که پیوسته به مسجد رود به یکى از این هشت فایده مى رسد:1ـ نشانه اى استوار (فهم آیات الهى)،2ـ دوستى قابل استفاده،3ـ دانشى تازه،4ـ رحمتى مورد انتظار،5ـ سخنى که به راه راستش کشد،6ـ یا سخنى که او را از پستى برهاند،7ـ و ترک گناهان به خاطر شرم از خدا،8ـ یا ترک گناهان به خاطر خوف از خدا.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 235<\/p>\n\n<hr \/><p>17- بهترین چشم و گوش و دل<\/p>\n\n<p>«إِنَّ أَبْصَرَ الأَبـْصارِ ما نَفَذَ فِى الخَیرِ مَذْهَبُهُ، وَ أَسْمَعُ الاْسـْماعِ ما وَعَى التَّذْکیرَ وَ انْتَفَعَ بِهِ، أَسْلَمُ الْقُلُوبِ ما طَهُرَ مِنَ الشُّبُهاتِ.»<\/p>\n\n<p>همانا بیناترین دیده ها آن است که در طریق خیر نفوذ کند، و شنواترین گوشها آن است که پند و اندرز را در خود فرا گیرد و از آن سود برد، سالمترین دلها آن است که از شبهه ها پاک باشد.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 235<\/p>\n\n<hr \/><p>18- تزکیه در پرتو عبادت<\/p>\n\n<p>«إِنَّ مَنْ طَلَبَ الْعِبادَةَ تَزَکىّ لَها، إِذا أَضَرَّتِ النَّوافِلُ بِالْفَریضَةِ فَارْفَضُوها.»<\/p>\n\n<p>به راستى هر که عبادت را به خاطر عبادت طلب کند خود را تزکیه نموده است. هر گاه مستحبّات به واجبات زیان رساند آن را ترک کنید.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 236<\/p>\n\n<hr \/><p>19- عاقل خیرخواه<\/p>\n\n<p>«لا یغُشُّ الْعاقِلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ.»<\/p>\n\n<p>عاقل و خردمند به کسى که از او نصیحت و اندرز خواهد، خیانت نکند.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 236<\/p>\n\n<hr \/><p>20- ارزش دادن به آثار عبادت<\/p>\n\n<p>«إِذا لَقِىَ أَحَدُکُمْ أَخاهُ فَلْیقَبِّلْ مَوْضِعَ النُّورِ مِنْ جَبْهَتِهِ.»<\/p>\n\n<p>هر گاه یکى از شما برادر خود را ملاقات کند، باید که محلّ نور پیشانى (یعنى محلّ سجده) او را ببوسد.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 236<\/p>\n\n<hr \/><p>21- امید و پشتکار<\/p>\n\n<p>«وَ اعْمَلْ لِدُنْیاکَ کَأَنـَّکَ تَعیشُ أَبَدًا، وَ اعْمَلْ لاِخِرَتِکَ کَأَنـَّکَ تَمُوتُ غَدًا، وَ إِذا أَرَدْتَ عِزًّا بِلا عَشیرَة، وَ هَیبَةً بِلا سُلْطان فَاخْرُجْ مِنْ ذُلِّ مَعْصِیةِ اللّهِ إِلى عِزِّ طاعَةِ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.»<\/p>\n\n<p>براى دنیایت چنان کار کن که گویا همیشه زندگى مىکنى، و براى آخرتت به گونه اى کارکن که گویا فردا خواهى مُرد، و اگر عزّتى بدون بستگان و شکوهى بدون سلطنت خواهى، از معصیت و نافرمانى خدا به طاعت و فرمانبرى خداوند عزّوجلَّ درآى.<\/p>\n\n<p>بحار الانوار(ط-بیروت) ج 44 ، ص 139<\/p>\n\n<hr \/><p>22- پرهیز از تملّق و بدگویى<\/p>\n\n<p>«قالَ(علیه السلام) لِرّجُل : إِیاکَ أَنْ تَمْدَحَنِى فَأَنـَا أَعْلَمُ بِنَفْسِى مِنْکَ أَوْتُکَذِّبَنِى فَإِنَّهُ لا رَأْىَ لِمَکْذُوب أَوْ تَغْتابَ عِنْدِى أَحَدًا.»<\/p>\n\n<p>امام به شخصى فرمود : مبادا مرا ستایش کنى، زیرا من خود را بهتر مى شناسم، یا مرا دروغگو شمارى، زیرا دروغگو اندیشه و عقیده [ثابتى] ندارد، یا کسى را نزد من بدگویى نمایى.<\/p>\n\n<p>تحف العقول ص 236<\/p>\n\n<hr \/><p>23- عوامل هلاکت آدمى<\/p>\n\n<p>هَلاکُ النّاسِ فى ثَلاث: أَلْکِبْرُ، أَلْحِرْصُ، أَلْحَسَدُ.<\/p>\n\n<p> فَالْکِبْرُ هَلَاکُ الدِّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلِیسُ<\/p>\n\n<p> وَ الْحِرْصُ عَدُوُّ النَّفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّةِ<\/p>\n\n<p>وَ الْحَسَدُ رَائِدُ السُّوءِ وَ مِنْهُ قَتَلَ قَابِیلُ هَابِیلَ.<\/p>\n\n<p>هلاکت و نابودى مردم در سه چیز است:کبر، حرص، حسد.<\/p>\n\n<p>تکبّر که به سبب آن دین از بین مى رود و به واسطه آن، ابلیس، مورد لعنت قرار گرفت.<\/p>\n\n<p>حرص که دشمن جان آدمى است وبه واسطه آن آدم از بهشت خارج شد.<\/p>\n\n<p>حسد که سررشته بدى است و به واسطه آن قابیل، هابیل را کشت.<\/p>\n\n<p>بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111<\/p>\n\n<hr \/><p>24- تقوا و تفکّر<\/p>\n\n<p>«أُوصیکُمْ بِتَقْوَى اللّهِ وَ إِدامَةُ التَّفَکُّرِ فَإِنَّ التَّفَکُّرَ أَبُو کُلِّ خَیر وَ أُمُّهُ.»<\/p>\n\n<p>شما را به پرهیزگارى و ترس از خدا و ادامه تفکّر و اندیشه سفارش مى کنم، زیرا که تفکّر و اندیشه، پدر و مادر تمام خیرات است.<\/p>\n\n<p>مجموعه ورام ج 1 ، ص 52<\/p>\n\n<hr \/><p>25- همراهى با مردم<\/p>\n\n<p>«صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحِبُّ أَنْ یصاحِبُوکَ.»<\/p>\n\n<p>چنان با مردم مصاحبت داشته باش که خود دوست دارى به همان گونه با تو مصاحبت کنند.<\/p>\n\n<p> نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 79<\/p>\n\n<hr \/><p>26- نقش عقل، همّت و دین<\/p>\n\n<p>«لا أَدَبَ لِمَنْ لا عَقْلَ لَهُ، وَ لا مُرُوَّةَ لِمَنْ لاهِمَّةَ لَهُ، وَ لا حَیاءَ لِمَنْ لا دینَ لَهُ.»<\/p>\n\n<p>کسى که عقل ندارد، ادب ندارد و کسى که همّت ندارد، جوانمردى ندارد و کسى که دین ندارد، حیا ندارد.<\/p>\n\n<p>بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6<\/p>\n\n<hr \/><p>27- تعلیم و تعلّم<\/p>\n\n<p>«عَلِّمِ النّاسَ عِلْمَکَ وَ تَعَلَّمْ عِلْمَ غَیرِکَ.»<\/p>\n\n<p>مردم را با دانشت، دانش بیاموز و خود نیز دانش دیگران را فراگیر.<\/p>\n\n<p>بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6<\/p>\n\n<hr \/><p>28- روى آوردن به چه کسى؟<\/p>\n\n<p>  لَا تَأْتِ رَجُلًا إِلَّا أَنْ تَرْجُوَ نَوَالَهُ وَ تَخَافَ یَدَهُ أَوْ یَسْتَفِیدَ مِنْ عِلْمِهِ أَوْ تَرْجُوَ بَرَکَةَ دُعَائِهِ أَوْ تَصِلَ رَحِماً بَیْنَکَ وَ بَیْنَه‏<\/p>\n\n<p>نزد کسى مرو، مگر آن که به بخشش او امیدوار، یا از قدرتش بیمناک، یا از دانشش بهره مند، یا به برکت و دعایش امیدوار باشى، یا آن که بین تو و او پیوند خویشاوندى اى باشد.<\/p>\n\n<p>بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6<\/p>\n\n<hr \/><p>29- عقل و جهل<\/p>\n\n<p>«لا غِنى أَکْبَرُ مِنَ الْعَقْلِ وَ لا فَقْرَ مِثْلُ الْجَهْلِ وَ لا وَحْشَةَ أَشَدُّ مِنَ الْعُجْبِ، وَ لا عَیشَ أَلَذُّ مِنْ حُسْنِ الْخُلْقِ.»<\/p>\n\n<p>هیچ بى نیازى اى بزرگتر از عقل و هیچ فقرى مانند جهل و هیچ وحشتى سخت تر از خودپسندى و هیچ عیشى لذّت بخشتر از خوش اخلاقى نیست.<\/p>\n\n<p>بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6<\/p>\n\n<hr \/><p>30- على(علیه السلام)، دروازه ایمان<\/p>\n\n<p>«إِنَّ عَلِیا بابٌ مَنْ دَخَلَهُ کانَ مُؤْمِنًا وَ مَنْ خَرَجَ مِنْهُ کانَ کافِرًا.»<\/p>\n\n<p>على(علیه السلام) دروازه ایمان است، هر که داخل آن شد مؤمن و هر که خارج از آن شد کافر است.<\/p>\n\n<p>ریاض الابرار  ج 1 ، ص 115<\/p>\n\n<hr \/><p>31- حقّ اهل بیت<\/p>\n\n<p>وَ الَّذِی بَعَثَ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِالْحَقِّ نَبِیّاً لَا یَنْقُصُ أَحَدٌ مِنْ حَقِّنَا إِلَّا نَقَصَهُ اللَّهُ مِنْ عَمَلِه‏<\/p>\n\n<p>قسم به خدایى که محمّد(صلى الله علیه وآله وسلم) را به حقّ برانگیخت، هیچ کس از حقّ ما اهل بیت چیزى را کم نکند، مگر آن که خداوند از عملش چیزى را کم گرداند.<\/p>\n\n<p> نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 73<\/p>\n\n<hr \/><p>32- نیکى و پرسش؟<\/p>\n\n<p> التَّبَرُّعُ بِالْمَعْرُوفِ، وَ الْإِعْطَاءُ قَبْلَ السُّؤَالِ، مِنْ أَکْبَرِ السُّؤْدَد<\/p>\n\n<p>آغاز نمودن به نیکى و بذل و بخشش، پیش از درخواست نمودن، از بزرگترین شرافتها و بزرگى هاست.<\/p>\n\n<p> نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ص 71<\/p>\n\n<hr \/><p>33- دعاى مستجاب<\/p>\n\n<p>«أَنـَا الضّامِنُ لِمَنْ لَمْ یهْجِسْ فى قَلْبِهِ إِلاَّ الرِّضا أَنْ یدْعُوَ اللّهَ فَیسْتَجابُ لَهُ.»<\/p>\n\n<p>کسى که در قلبش جز رضا و خشنودى خدا خطور نکند، چون خدا را بخواند، من ضامن اجابت دعاى او هستم.<\/p>\n\n<p>کافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 62 ، ح 11<\/p>\n\n<hr \/><p>34- عبادت و پرستش<\/p>\n\n<p>«مَنْ عَبَدَ اللّهَ عَبَّدَ اللّهُ لَهُ کُلَّ شَىْء.»<\/p>\n\n<p>کسى که خدا را اطاعت و عبادت کند، خداوند همه چیز را مطیع او گرداند.<\/p>\n\n<p>مجموعه ورام ج 2 ، ص 108<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2016-06-14 11:16:32","content_date_event":"2016-06-14 11:16:32","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2016-06-14 11:24:10","content_date_register":"2016-06-14 11:22:46","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":97,"eid":97,"attach_title":"تبریک ولادت امام حسن مجتبی ع","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584_150_94.webp","300":".\/cache\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584_300_187.webp","400":".\/cache\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584_400_250.webp","600":".\/cache\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584_600_375.webp","900":".\/cache\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584_900_562.webp","1200":".\/cache\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584_1200_750.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":1934419584,"files":{"original":{"url":".\/file\/31\/attach\/201606\/157280_1934419584.jpg","width":1575,"height":984,"size":0}}}]}]]